พระอภัยมณี

ตอนที่ ๕๔ มังคลาชิงโคตรเพ็ชร (จบ)
นิทานจากวรรณคดี

เมื่อเรือของเมืองลังกาจะเข้ามาในเขตเมืองการเวกโดยที่บอกว่าเป็นทัพของหัสกันหลานเจ้าเมืองลังกา แต่หน่วยลาดตระเวนทางน้ำก็ไม่ให้เข้าไปเพราะถึงแม้จะเป็นเจ้าแต่อย่างไรก็ต้องแจ้งท้าวสุริโยทัยก่อน ทำให้ฝ่ายลังกาไม่พอใจจนเกิดการยิงปืนขึ้น ทางฝ่ายการเวกจึงสกัดไว้พร้อมทั้งรีบให้คนไปแจ้งในวัง

เมื่อไปแจ้งข่าวแก่ท้าวเจ้าเมืองแล้วก็ได้รับอนุญาตให้เข้ามาโดยดีเพราะเห็นว่าเป็นเครือญาติ เนื่องจากหัสกันเป็นลูกสุดสาคร

"ฝ่ายเรือใช้ไปถึงกรุงพอรุ่งเช้า

กราบทูลท้าวไทธิราชนาถนาถา

ว่าหัสกันนั้นเป็นเจ้าชาวลังกา

จะเข้ามาห้ามไว้ก็ไม่ฟัง

ขืนหักด่านราญรุกทำอุกอาจ

ยิงปืนสาดรบสู้อยู่ข้างหลัง

แต่ลมเข้าเขารุกมาทุกครั้ง

ขอทัพช่วยด้วยฝรั่งคับคั่งมา

กรุงกษัตริย์ตรัสว่าถ้าเช่นนั้น

เจ้าหัสกันก็เหมือนวงศ์เผ่าพงศา

ด้วยเป็นบุตรสุดสาครให้หล่อนมา

ให้กรมท่าเร่งรับมาฉับไวฯ"

เมื่ออำมาตย์ออกไปเชิญหัสกันแล้วบอกว่าเจ้าเมืองให้เข้าไปได้เนื่องจากนับเป็นหลานนั้นหัสกันกลับประกาศว่าตนไม่ใช่และที่มาเพื่อจะนำโคตรเพชรกลับไป เพราะนางเสาวคนธ์ได้ขโมยไปจากเมืองลังกา

แต่อำมาตย์กลับบอกว่าตนอยู่ในเหตุการณ์และเห็นว่านางลเวงเป็นคนเอ่ยปากยกให้นางเสาวคนธ์เอง

"นางวัณฬาพาเดินบนเนินเพ็ชร

ให้แก้วเก็จกับธิดามารศรี

ครั้นเลิกทัพกลับมาถึงธานี

ปลูกไว้ที่เนินเขาเนาวรัตน์"

หัสกันได้ฟังดังนั้นรู้สึกโกรธมากจึงสั่งให้ทหารบุกเข้าเมืองในทันที

"ฝ่ายนายทัพรับสั่งแล้วตั้งโห่

เฮโลโล้กำปั่นเสียงหวั่นไหว

ต่างรีบเข้าอ่าวเมืองแน่นเนืองไป

ไม่มีใครรบสู้ทั้งบูรี"

ทหารฝ่ายลังกาเข้าฝั่งมาได้ก็จุดไฟเผากำแพงเมืองจนประชาชนแตกตื่นกันโกลาหล ท่านทิศาปาโมกข์ต้องร่ายมนต์ฝนให้ตกลงมาเพื่อดับไฟ จนกระทั่งตอนเช้าเมื่อไฟดับชาวเมืองต่างหนีหายไปหมด ทำให้ฝ่ายทหารลังกาพยายามปีนกำแพงเมืองเข้ามาให้ได้

"เอาไม้ลำทำบันไดไต่ไปพาด

ขึ้นปีนพลาดพลัดคะมำถลำถลา

บ้างหัวหกตกดิ้นสิ้นชีวา

บ้างแขนขาหักตายเสียหลายคน"

เมื่อเข้าเมืองไม่ได้หัสกันก็ตะโกนบอกว่าพวกตนล้อมกำแพงเมืองไว้หมดแล้วให้ทหารมาเปิดแต่โดยดี แต่ทหารเมืองการเวกไม่ยอมเปิดให้หัสกันจึงสั่งให้ทหารเมืองลังกาฆ่าเป็ดไก่แล้วเอาเลือดสาดเพื่อทำลายมนตร์ของทิศาปาโมกข์เสีย จากนั้นจึงให้ทหารทลายกำแพงเข้าไป

ทั้งสองฝ่ายต่างสู้กันไม่มีใครแพ้ใคร แต่หัสกันเห็นว่าฝ่ายตนจะสู้ไม่ไหวจึงให้ทหารที่ตนควบคุมตัวได้นำทางไปเอาโคตรเพชรคืนมา จากนั้นก็ลงเรือกลับไปเมืองลังกา

ทางฝ่ายท้าวสุริโยทัยก็เศร้าโศกเสียใจที่บ้านเมืองเสียหายอีกทั้งชาวเมืองและทหารต้องมาล้มหายตายจากจำนวนมากจึงคิดจะแจ้งเรื่องให้พระอภัยมณีทราบ

"...สั่งเสนาอาลักษณ์พนักงาน

ให้แต่งสารตามเรื่องเมืองลังกา

ไปถึงท้าวเจ้าผลึกลงหมึกเขียน

ไม่ผิดเพี้ยนเพริศพรายลายเลขา

แล้วใส่กล่องทองคำประจำตรา

ให้เสนารีบถือหนังสือไปฯ"

ในที่สุดหัสกันก็ได้โคตรเพชรกลับคืนสู่เมืองลังกา แต่ไม่รู้ว่าจะเป็นจุดเริ่มต้นของวุ่นวายตามมาอีกหรือเปล่า อย่าลืมติดตามอ่านได้ในตอนต่อไปนะคะ

จบตอนที่ ๕๔