ฝักรุ่ยเชื่อม

อรุณสวัสดิ์ ตลาดเช้า

สุขใจทุกครั้งที่ได้มาเยือนบ้านสาขลา ตำบลนาเกลือ อำเภอพระสมุทรเจดีย์ สมุทรปราการ ชุมชนเก่าแก่ที่มีเสน่ห์ ด้วยบรรยากาศแนบชิดกับป่าชายเลน ที่นี่มีร้านค้าเล็กๆแบบชาวบ้าน วางข้าวของจำหน่ายตามหน้าบ้านของตัวเอง และที่ฉันต้องอดใจไม่ได้ที่จะต้องซื้อชิมทุกครั้งที่พบเจอ ก็คือ "ฝักรุ่ยเชื่อม" นี่เอง

เจ้าแท่งยาวๆเรียวๆสีน้ำตาลเคลือบเป็นมัน ใครๆจะรู้ไหมว่ามันคือขนมอร่อยๆของพื้นถิ่นที่บ้านสาขลา รุ่ยเชื่อม ทำมาจากฝักของต้นรุ่ย หรือ "ต้นถั่วขาว" คนใต้เรียก "โปรง" ซึ่งเป็นต้นไม้ที่ขึ้นอยู่ในพื้นที่ป่าชายเลนแถบถิ่นนี้ พี่คนขายบอกเล่าว่า รุ่ยเป็นต้นไม้ยืนต้นขนาดเล็ก คล้ายๆพวกโกงกาง ฝักรุ่ยที่แก่ๆ จะหล่นลงทิ่มพื้นดินเลนเบื้องล่างแล้วก็งอกเป็นต้นใหม่ได้ ฝักอ่อนสีเขียวๆพอแก่ก็เป็นสีน้ำตาลอมม่วง มีร่องๆตามความยาว คนขายก็จะเก็บนำมาเชื่อมเป็นขนมขายได้

รุ่ยเชื่อมฝักน้อยๆ รสชาติหวานมันๆ เหมือนมันเทศเชื่อม แต่อร่อยกว่า (จริงๆ) ยิ่งนำน้ำกะทิโรยบนรุ่ยเชื่อม ยิ่งอร่อยได้ใจมาก ขั้นตอนการเชื่อม พี่คนขายจะนำฝักรุ่ยแก่ได้ที่มาปอกเปลือกด้วยการใช้แผ่นเหล็กบางๆ ขูดเอาเปลือกเขียวๆออกจนหมด ซึ่งดูทำยากทีเดียว เพราะฝักรุ่ยมีขนาดเล็กเรียวยาวมาก แล้วจึงเอาไปต้มให้สุกรินน้ำออก ทำแบบนี้ถึงสามครั้ง เพื่อให้หายฝาด ก่อนจะนำไปเชื่อม บางคนก็นำฝักรุ่ยไปแกงบวดด้วย

ไม่ทุกครั้งที่มาบ้านสาขลา แล้วจะได้พบเจอรุ่ยเชื่อมนี้ ต้องให้ตรงกับที่ฝักรุ่ยออกพอดี ครั้งล่าสุดที่ไปรุ่ยออกฝักแล้ว แต่พี่คนขายก็ยังไม่ได้ไปเก็บมาเชื่อม ฉันจึงได้กิน "แห้ว" แทน พอๆกับขนมตาลเจ้าหนึ่งของที่นี่ ซึ่งอร่อยจนคนอยู่ไกลต้องเดินทางมาซื้อไปทานให้ได้ แต่ก็แสนคุ้มค่า เพราะบ้านสาขลานั้น มีทั้งพระปรางค์เอียง โบราณสถานที่น่าชม ทั้งวิถีชุมชนริมฝั่งน้ำป่าชายเลน บ้านไม้เดิมๆในตรอก ซอย นกน้ำนานาชนิดที่มีให้พบเห็นทั่วไปหมด ต้นไม้ในป่าชายเลน ทั้ง จาก แสม โกงกาง ฯลฯ มาเยือนบ้านสาขลา กินกุ้งเหยียด และชิมฝักรุ่ยเชื่อม...แล้วจะหลงเสน่ห์ชุมชนเล็กๆแห่งนี้