พระอภัยมณี

นิทานจากวรรณคดี

ตอนที่ 57 สุดสาครรบมังคลา

มังคลารู้สึกกังวลถึงทัพที่ยกมาหลายทัพเพื่อจะต่อสู้กับตนเองจึงคิดปรึกษากับขุนนางเก่าทั้งหลาย ซึ่งขุนนางเหล่านั้นได้ตอบไปว่าคนที่กำลังขี่ม้านิลมังกรมานั้นคือสุดสาครส่วนคนที่ขี่สิงห์คือนางเสาวคนธ์ ส่วนพวกอื่นๆที่ตามมานั้นไม่รู้ว่าเป็นพวกไหน พร้อมทั้งเล่าเรื่องการรบเมื่อตอนมังคลายังไม่เกิดคราวที่พระอภัยเป่าปี่ห้ามทัพจากนั้นนางลเวงก็ทำให้พระอภัยหลงรักจึงเป่าปี่อีกครั้งให้กองทัพตื่น แต่ครั้งนี้ดูเหมือนว่าเหตุการณ์จะไม่ง่ายอย่างนั้นเสียแล้ว

"ฝ่ายผู้เฒ่าเฝ้าฟังรับสั่งถาม

จึงทูลตามความหลังที่กังขา

ซึ่งขี่หลังมังกรตีต้อนมา

คือสุดสาครรณรงค์คงกระพัน

กับนงเยาว์เสาวคนธ์วิมลมิ่ง

ซึ่งทรงสิงห์เหมือนพราหมณ์สงครามขยัน

แต่พวกหนึ่งซึ่งเหมือนนกวิหคนั้น

แต่ก่อนมันมิได้มาช่วยราวี"

มังคลาจึงคิดแผนให้ทหารเผาเรือที่ขึ้นท่าจากนั้นค่อยจัดทหารออกโจมตีข้าศึก

"ชิงเอาค่ายชายฝั่งออกตั้งมั่น

จงเกณฑ์กันออกสักแสนให้แน่นหนา

พวกฝรั่งบังคมชมปัญญา

จัดโยธาห้าหมื่นถือปืนรบ"

แผนของมังคลาได้ผลเพราะทางฝ่ายตรงข้า,ต้องถอยร่นออกมาจนนางเสาวคนธ์เจอกับสุดสาครและหัสไชย

"ฝ่ายฝรั่งทั้งหลายชิงค่ายได้

ทั้งนายไพร่พร้อมพรักเข้ารักษา

ฝ่ายนงเยาว์เสาวคนธ์ถอยพลมา

พบเชษฐากับทั้งพระหัสไชย"

แม้จะถูกต้อนจนต้องถอยกลับมาแต่นางเสาวคนธ์กลับคิดว่าควรที่จะยกทัพกลับไปในวันรุ่งขึ้นทันที หากปล่อยนานเสบียงจะยิ่งหมดไป จากนั้นนางจึงวางแผนให้ทหารหนึ่งพันคนแต่งตัวเป็นทหารลังกาเพื่อปลอมตัวแอบเข้าไปในเมืองตอนดึก แล้วแบ่งทหารออกห้าสิบกอง โดยให้สุดสาครไปคอยตามจับมังคลาให้ได้

"ส่วนนงเยาว์เสาวคนธ์แบ่งพลทัพ

นายกำกับกองละพันล้วนขันแขง

ห้าสิบสองกองสกัดคัดจัดแจง

ตามตำแหน่งหนุนกันให้ทันที

พระเชษฐาพาทหารไปชานเขา

คอยจับเจ้ามังคลาจะล่าหนี

พวกกองหน้าวาหุโลมเข้าโจมตี

เหล่าเสนีน้อยใหญ่เข้าในเมือง"

เมื่อฝ่ายนางเสาวคนธ์บุกเข้าเมืองใหม่มาได้ทหารลังกาต่างก็หนีกันไปคนละทิศละทาง โดยสุดสาครพยายามตามไปจับมังคลาแต่นางสุนีกลับพามังคลาหนีไปจนได้

"เหมือนเพลิงพรายสายรุ้งพลุ่งพลุ่งพลั่ง

สุดสาครอ่อนกำลังถอยหลังหนี

พอฟ้าแลบแวบสว่างนางสุนี

หายจากที่ไปทั้งพระมังคลา"

สุดสาครจึงขี่ม้าไปพบกับวายุพัฒน์และหัสกัน ซึ่งสุดสาครก็พอจะเดาได้ว่าวายุพัฒน์เป็นลูกสินสมุทร ส่วนหัสกันคงเป็นลูกตนเองเพราะเหมือนนางสุลาลีวัน ทั้งวายุพัฒน์กับหัสกันก็รู้ว่าสุดสาครคืออาและพ่อ ทั้งสองฝ่ายได้พูดจากัน สุดสาครพยายามจะพาทั้งสองคนไปด้วยโดยพูดให้เห็นถึงความถูกต้องแต่ทั้งลูกหลานกลับไม่ยอมและยังเถียงอีกด้วย สุดสาครจึงขี่ม้านิลมังกรเข้าต่อสู้ ฝ่ายทหารวายุพัฒน์หัสกันกลับไม่สามารถต้านได้ ทั้งลูกหลานจึงต้องหนีพ่อกับอาเข้าป่าไป

"แล้วขับม้าถาโถมเข้าโจมจับ

ฝรั่งรับรบสกัดคอยขัดขวาง

พระฟันฟาดกลาดเกลื่อนลงกลางทาง

บ้างตายบ้างครางล้มเสือกซมซบ

วายุพัฒน์หัสกันหนีดั้นป่า

ต่างขับม้าพลัดแพลงลัดแลงหลบ

พระหน่อไทไล่จับขับสินธพ

ตามไม่พบพอเวลาจะราตรี"

เรื่องราวกำลังน่าติดตามว่าสุดสาครจะตามจับวายุพัฒน์หัสกันได้หรือไม่ ส่วนมังคลาที่หนีไปโดยนางสุนีจะมีใครตามพบหรือเปล่า แล้วสุดท้ายใครจะเป็นผู้ปราบมังคลาได้ อย่าลืมติดตามอ่านได้ในฉบับหน้านะคะ

โปรดอ่านต่อฉบับหน้า