ลูกไข่เน่า

อรุณสวัสดิ์ ตลาดเช้า

"เจอไข่เน่ามั้ยๆซื้อมาฝากด้วย" ป้าที่อยู่อัมพวา รีบพร่ำบอกเมื่อรู้ว่าอยู่ที่ตลาดแม่กลอง สมุทรสงคราม ฉันจำได้ว่าลูกไข่เน่า ผลมันคล้ายๆกับชำมะเลียง หรือลูกหว้า แต่ไม่เคยอยากลองชิมสักครั้ง เพราะผวาชื่อของมัน

"ลูกดำๆขี้เหร่ๆนั่นแหละ ของโปรดป้า" พลันฉันก็หันไปเห็นเจ้าลูกสีดำขนาดเท่าหัวแม่มือ คล้ายพุทราหรือมะกอกย้อมสีดำ ถุงละ 20 บาท พอจ้องมองอยู่ แม่ค้าก็เหมือนรู้ใจ บอกให้ลองชิมสักลูกสิ!

ครั้งแรกที่ยอมลองของแปลก?ลูกไข่เน่า รสชาติเปรี้ยวๆหวานๆ เค็มเกลือแต่หวานด้วยน้ำตาลทรายที่โรยใส่ ออกซ่านิดๆด้วย คนขายบอกว่าต้องสุกจริงๆถึงจะหวาน ไม่บอกก็รู้ว่าที่มาของสมญานาม ไข่เน่า ก็เพราะกลิ่นที่คล้ายผลไม้เน่า ที่ฉันรู้สึกว่าคล้ายกลิ่น "ลูกยอ" เลย

ลูกไข่เน่า มีวงศ์เดียวกับ ผกากรอง มิน่ากลิ่นจึงน่าผวาเหมือนกัน มีชื่อเรียกอื่นๆทั้ง ขี้เห็น คมขวาน ปลี ฝรั่งโคก ฯลฯ แต่ละชื่อก็ไม่น่าลิ้มลอง

หากถึงจะรูปชั่ว กลิ่นไม่ดี ชื่อไม่เพราะ แต่ลูกไข่เน่า ก็ช่างมีสรรพคุณเลอค่า ทั้งบำรุงสมอง และมีแคลเซียมสูงจึงช่วยบำรุงกระดูก และอีกสารพัดคุณค่าทั้งราก เปลือก ต้น ของมัน

พบเห็น "ลูกไข่เน่า" ขายที่ไหน รีบซื้อลองมากินเถอะ ไม่ทานเองก็ซื้อให้เด็กๆได้รู้จักไว้ เพราะเป็นลูกไม้พื้นบ้าน ที่หายาก ไม่ค่อยมีใครปลูก และบางคนอาจชื่นชอบรสชาติ (แม้ยางของมันจะจับฟัน) เหมือนป้าของฉัน ที่บอกว่า

"ถ้าเจอ (ลูกไข่เน่า) เมื่อไหร่ เป็นโดน เตรียมถอดฟันปลอมรอเลย!"