นิยายเขียนเอง

ประเภท: 
เรื่องสั้น
ภ. รินชากร

‘ความพลัดพราก...จากสิ่งที่เรารักเป็นของธรรมดา’ เมื่อเราเกิดมาสิ่งเหล่านี้ย่อมมีมาคู่กับเราราวคู่แฝด...สมหวัง...ผิดหวัง...สุข...ทุกข์...ดีใจ...เสียใจ...สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ล้วนเป็นเห

ประเภท: 
เรื่องสั้น
ภ. รินชากร

         เสียงร้อง ‘ไชโย’ ของเด็กหญิงพร้อมกับปรบมืออย่างดีใจได้สร้างความเจ็บปวดรวดร้าวให้เธอเป็นอย่างมาก…

โอ้ ผืนน้ำมิอาจร้างห่างฟ้าได้ ห้วงหัวใจมิอาจไปไกลสุดแสน รอยความรักร้อยลึกผนึกแน่น ขอหมายแม้น ‘จรดรัก’ ไว้นิจนิรันดร์
นางฟ้า

                ณ เลียบแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่ง ‘ท่าพระจันทร์’ รอยเวลาใกล้ชิงพลบ ขอบฟ้าส่องแสงเหลืองอำพันอร่าม แผ่นน้ำสะท้อนแผ่ละอองทองระยิบระยับ.......สองหนุ่มสาว ยืนเคียงคู่ใต้เงาร่มไม้ใหญ่ที่กิ่งก้าน

ประเภท: 
บทกลอน
นายพระยา

...ไม่ขอคืนหรอกความรัก

ฉันเหลือมากพอจะให้คนทั้งโลก

โรงงานผลิตกว้าง 3000 โยชน์ ทางทิศเหนือของหัวใจ

กำลังผลิตมากพอเกินความต้องการ

ปรารถนาเพียงการให้

nickname22

ความคิดที่เบื่อโลกเดิมๆ ปัญหาเดิมๆจนอยากที่จะทำลายโลกแบบนี้ทิ้งไป โดยที่ไม่อยากจะคิดหรือสนใครอื่น

Pages